‘Dus dit was het dan?’ Ze knikt. Hij slikt en staart naar buiten. Ontwijkt haar ogen. Tergend langzaam dringt de nieuwe werkelijkheid tot zijn bewustzijn door. Dit was het dan. Ja, het is het beste voor hen allebei. Hij beseft het.
Elf mooie jaren waren het. Intensieve jaren. Liefdevolle jaren. Voorbij in slechts twee minuten. Zijn blik schiet langs haar naar de klok boven de deur in de woonkamer. Over twee uur staat hij al weer in de kroeg, eieren te bakken voor zijn eerste gasten. Maar anders dan op al die voorbije dagen. Binnenkort zal hij er alleen voor staan.
Een dag eerder leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Het was haar verjaardag en alles wat ze aan kennis, vrienden de familie bezitten had zich in hun huis verzameld. Ook nu weer waren er de bekende respectvolle en bewonderende blikken. ‘Wat een geweldig stel is het toch.’ ‘Wat doen zij het toch goed samen.’ Maar schijn kan bedriegen en tijden veranderen.
Eenentwintig was ze toen ze hem ontmoette. Hij was precies wat ze nodig had na een stormachtige periode in haar leven: een rustpunt. Binnen een maand trok ze bij hem in en viel alles op zijn plek. Ze waren gelukkig samen. Ze vulden elkaar perfect aan en wisten precies wat ze aan elkaar hadden. Maanden van hard werken wisselden ze af met weken van ontspanning. Samen verkenden ze de wereld. Niets leken ze te wensen over te hebben - zij hadden genoeg aan elkaar. Tot vannacht.
Plotseling was ze opgestaan. Met een half open geperst oog had hij haar van onder de deken zien weglopen en op de wekker gekeken. Half vijf. Het was niets voor haar om eerder op te staan dan noodzakelijk, laat staan midden in de nacht. Hij was haar achterna gegaan en had haar aangetroffen op het balkon. Hij had gezien dat haar tranen hadden plaatsgemaakt voor een verontrustende gelatenheid. Hij had zijn arm om haar heen geslagen en nadat ze zo vijf minuten zwijgend hadden gestaan, had ze haar verhaal gedaan. Hem verteld over haar droom.
Ze zag een zonnig, fris groen park. Een park waar er zoveel van zijn in Nederland. Esthetisch verantwoord inclusief gazonnetje, speelveldje, vijvertje, een handvol secuur geplante bomen en wat doornloze struikjes. Ze rook de bloesem aan de bomen.
Daar zag ze een heel gewoon tafereel: een gezinnetje in het gras. Het bezwete voorhoofd van een vader die speelde met zijn twee kinderen. De tevreden blik van de moeder die van een afstandje toekeek en limonade in vier dezelfde bekers schonk. In bijpassende bakjes deed ze wat chips en ze riep haar kroost. De twee jongetjes vlogen haar om de hals, slurpten vol gulzige dankbaarheid hun beker leeg. Haar man wierp haar een snelle knipoog toe.
Maar ineens was er een omslag. De warme kleuren dreven weg en hun plaats werd ingenomen door een grauwe, kille waas. Ze herkende de omgeving: hun café, schemerig als altijd. De schilderijtjes aan de muur. De tafeltjes met de vertrouwde vale kleedjes. Een weeïge geur van rook en verspild bier drong haar neusgaten binnen. Het café ademde de leegte van een verstreken avond. Toen zag ze zichzelf. Daar, op een kruk, in een donkere hoek, zat ze. Alleen. Grijze haren bedekten haar rimpelige gezicht. In haar handen hield ze een doekje, dat rustte in haar schoot. Haar lege schoot.
Tussen kletsnatte lakens was ze wakker geworden. Ze had het uit willen schreeuwen, maar had zich bedwongen. Ze was bang dat haar dreunende hartslag hem zou wakker maken en direct had ze het geweten: er was maar één oplossing.
Buiten op het balkon had ze haar tranen de vrije loop gelaten. Misschien was het een hormonale opwelling, een baarmoederlijke dwaling. Maar de laatste zou het zeker niet zijn, daar was ze zeker van. Al die jaren had ze het weggedrukt, sinds die ene dag in december 1996. Op die koude winteravond hadden ze het erover gehad, en daarna was zwijgen voldoende geweest. Maar het zwijgen kon haar instinct niet langer onderdrukken. Dit was het dan.
Dit verhaal is 'truly based'. Ze gingen inderdaad als vrienden uit elkaar. Zij vertrok de wijde wereld in, bouwde een nieuw leven op en leeft sinds kort gelukkig samen met een andere man. En wie weet binnenkort met een kinderwagen.